Αφιερωμένο doodle στη Σιμόν ντε Μποβουάρ

scroll

Αφιερωμένο doodle στη Σιμόν ντε Μποβουάρ

Γράφει ο/η Μανώλης Βαρούχας
Κατηγορία Google

Το σημερινό doodle είναι αφιερωμένο σε μια γυναίκα που άλλαξε για την εποχή της, την σκέψη πολλών γυναικών, όπως επίσης συνέβαλε στην όξυνση της πνευματικής σκέψης και συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες μορφές του 20ού αιώνα.

Ο λόγος γίνετε για την Σιμόν ντε Μποβουάρ (Σιμόν Λουσία Ερνεστίν Μαρία Μπερτράν ντε Μποβουάρ). Γεννήθηκε σαν σήμερα στις 9 Ιανουαρίου του 1908 στην λεωφόρο Ρασπάιλ των Παρισίων. Σπούδασε στο ανώτατο πανεπιστήμιο της Ecole Normale Superieure μαθηματικά, λογοτεχνία, ξένες γλώσσες και φιλοσοφία, όπου εντυπωσιάζει τους πάντες τόσο με την πρώιμη γοητεία της όσο και με τον δυνατό της νου. Εκεί στα 21 της, γνώρισε τον Ζαν-Πολ Σαρτρ, τον μόνο συμφοιτητή της που αποφοίτησε με υψηλότερο βαθμό από τον δικό της.

Στις αρχές της δεκαετίας του '40 αφιερώθηκε στο γράψιμο. Το 1943 η Μποβουάρ εξέδωσε το L'Invitee, ένα μυθοπλαστικό χρονικό της σχέσης που ανέπτυξε με μία από τις φοιτήτριές της, την Olga Kosakiewicz, ενώ δίδασκε στη Ρουέν κατά τη διάρκεια των αρχών της δεκαετίας του ’30. Το μυθιστόρημα διερευνά και την πολύπλοκη σχέση μεταξύ της Μποβουάρ και του Σαρτρ, καθώς και πώς επηρεάστηκε η σχέση τους με την συμπερίληψη της Kosakiewicz.
Στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου , η ντε Μποβουάρ συνεργάστηκε με τον Σαρτρ στην έκδοση του Les Temps Modernes, μια πολιτική εφημερίδα. Πέρα από την εκδοτική της δραστηριότητα, η Μποβουάρ χρησιμοποίησε την εφημερίδα ως πλατφόρμα για να παρουσιάσει διάφορες δουλειές και παρέμεινε εκδότρια ως τον θάνατό της. Θα πρέπει να τονιστεί πως η ντε Μποβουάρ ήταν αρκετά ευέλικτη ως συγγραφέας. Ήταν εξίσου ικανή ως φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος, πολιτική θεωρητικός, δοκιμιογράφος, καθώς και ως βιογράφος. Μετά το θάνατό της, η ντε Μποβουάρ έγινε αποδέκτης εξαιρετικού θαυμασμού και επαίνων, όχι μόνο εξαιτίας της αυξανόμενης αποδοχής του φεμινισμού στον ακαδημαϊκό χώρο, αλλά και λόγω της αυξανόμενης κατανόησης της επιρροής που είχε στο αριστούργημα του Σαρτρ Το Είναι και Το Τίποτα. Χωρίς αμφιβολία είναι μία από τους μεγαλύτερους Γάλλους στοχαστές σε ολόκληρη την ιστορία

Την ταραγμένη, «επαναστατική» δεκαετία του '60 η Σιμόν ντε Μποβουάρ υπήρξε πρωθιέρεια της ανατροπής. Το 1962, η ζωή της Μποβουάρ τέθηκε σε κίνδυνο επειδή μίλησε ανοιχτά ενάντια στην κακοποίηση μιας αλγερινής από τις γαλλικές δυνάμεις κατοχής. Το 1967 ταξίδεψε στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή. Κατόπιν, με ορμητήριο το περίφημο παρισινό καφέ Les Deux Magots, πρωτοστάτησε στις φοιτητικές κινητοποιήσεις του Μάη του 1968.
Στη δεκαετία του '70, η Μποβουάρ συμμετείχε σε διαδηλώσεις για το δικαίωμα στη νόμιμη έκτρωση και υπέγραψε το διάσημο κείμενο των 342 επώνυμων γυναικών που δήλωναν ότι είχαν καταφύγει σε παράνομη έκτρωση. Προώθησε όσο λίγες γυναίκες την υπόθεση των δικαιωμάτων των γυναικών. Οι Γαλλίδες χρειάστηκε να αγωνιστούν μέχρι το 1975 για να κατακτήσουν το δικαίωμα στη νόμιμη άμβλωση.

Πέθανε στις 14 Απριλίου του 1986, έξι χρόνια μετά το θάνατο του Σαρτρ σε ηλικία 78 ετών. Πριν αφήσει την τελευταία της πνοή μπόρεσε και έγραψε, «Στην ζωή μου είχα μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία: τη σχέση μου με τον Σαρτρ. Σε περισσότερο από τριάντα χρόνια, μόνο μια φορά πήγαμε για ύπνο τσακωμένοι.»